Haringcarspel: Difference between revisions
Knorrepoes (talk | contribs) m (Text replacement - "{{nl}}" to "") |
Knorrepoes (talk | contribs) m (Text replacement - "↵[[Category:" to "{{nl}} {{media1}} [[Category:") |
||
Line 16: | Line 16: | ||
[[Civic Heraldry Literature - Netherlands (Heraldische literatuur - Nederland)|'''Literatuur''']]: Informatie van P.H.M. Keesom | [[Civic Heraldry Literature - Netherlands (Heraldische literatuur - Nederland)|'''Literatuur''']]: Informatie van P.H.M. Keesom | ||
{{nl}} | |||
{{media1}} | |||
[[Category:Noord Holland]]{{nl}} | |||
{{media1}} | |||
[[Category:Heerlijkheidswapen]]{{nl}} | |||
{{media1}} | |||
[[Category:Granted 2003]] | [[Category:Granted 2003]] |
Revision as of 08:43, 28 December 2022
HARINGCARSPEL
Provincie : Noord Holland
Verleend op : 19 februari 2003.
Oorsprong/verklaring
Het wapen is aangenomen door Paul Christiaan Fuchs, (overleden 24 dec. 1795) lid van vroedschap van Haarlem, die de heerlijkheid in 1783 op een veiling gekocht had. In I en III staan op een groen veld, drie haringen met een druppel onder kop (zoals zo vaak bij haringen). Zonder twijfel is dit een verwijzing naar de naam. In II en IV is op zwart een gouden jachthoorn afgebeeld. Dit zal verwijzen naar de dorpen Dirkshorn (waar ook een tweede kerk stond) en Tuitjenhorn.
Fuchs noemde zich nl. heer van Haringcarspel, Dirkshoorn en Tuitjenhoorn (dat laatste ten onrechte want de verlijbrief noemt alleen Haringcarspel). Als hartschild een gouden schild met rode keper. Dit zal verwijzen naar het Huis Egmond, dat lange tijd deze heerlijkheid heeft bezeten en dat rode en gouden kepers in zijn schild voerde . De orgelkast van Harenkarspel, die in het Rijksmuseum te zien is bij de ingang, geeft ook dit hartschild weer en dat zal Fuchs wel eens gezien hebben, toen het orgel nog in de middeleeuwse kerk stond. De vroedschapsglazen van Haarlem geven dit complexe wapen weer als hartschild, op zijn sprekende familiewapen (een vos).
Toen in 1815 de gemeente Harenkarspel een wapen moest opgeven waren kennelijk de kleuren niet meer bekend, wellicht had men alleen een lakafdruk. Zodoende werden de Nassause kleuren blauw en goud gekozen door de Hoge Raad van Adel, die dit recept steevast toepaste. De traan onder de bek werd een penning, want kennelijk had met dit niet begrepen en gezien.
Literatuur: Informatie van P.H.M. Keesom
Portaal Nederlandse Overheidsheraldiek
Portaal Nederlandse heraldiek |
Onderdeel van: Heraldry of the World |
Nederlandse heraldiek:
Overzeese heraldiek:
|
Nederlandse heraldische verzamelobjecten
|
Portaal Nederlandse Overheidsheraldiek
Portaal Nederlandse heraldiek |
Onderdeel van: Heraldry of the World |
Nederlandse heraldiek:
Overzeese heraldiek:
|
Nederlandse heraldische verzamelobjecten
|
Portaal Nederlandse Overheidsheraldiek
Portaal Nederlandse heraldiek |
Onderdeel van: Heraldry of the World |
Nederlandse heraldiek:
Overzeese heraldiek:
|
Nederlandse heraldische verzamelobjecten
|